نترس

به زبان بياور

بنويس كه دلت برايم تنگ شده

اين همه سال

اين همه ماه

اين همه روز

من نوشتم و بى پاسخ ماند

قول ميدهم،همين كه به زبان بياورى

قبلِ از تمام شدنِ جمله ات،

پايينِ پنجره ى اتاقت ايستاده ام

باور كن تنهايىِ پنجشنبه ها،

عجيب سخت ميگذرد!

بیا به یاد کودکیمان بازی کنیم.... کلاغ پر خوب است؟ دیروزها می گفتیم: کلاغ پر... گنجشگ پر... اما... اما حال... تو پر... همه هستی من پر.... دیگر به تنها چیزی که اعتماد ندارم... اعتماد است... ثبات مانا نیست... و تو تنها ثباتی بودی که به آن اعتماد داشتم...

تو هم رفتی که با رفتن بگی که بی وفا هستیتؤ این دنیای نامردی رفیق نیمه راه هستی ولی روزی رسد آن روز خدا خود بهتر این داند چه کردی با من واین دل خدا بر تو همان خواهد مگه عاشق نبودی تو! چرا با من چنین کردیچرا در حق این چشمام تو مدتها جفا کردی تو آزردی دل و روحم ندانستی چه ها کردیندانستی چه شبهائی که خو

میخواهم روزی برخیزم
که ستارگان همه خاموش اند
خورشید سوخته زمین خاموش است

میخواهم روزی برخیزم
که نیست ستاره زمان مکان گرانش

میخواهم امشب که میخوابم
فردا صبح در عدم برخیزم

کوچ نشینی کافی است
باید ساکن شوم مانند ذره ها

و احساس
این وصله ی عجیب را
ن میخواهم

فسنجان داریم؟ غلط کردم

محمد شفیعی